زندهء صورت آمد ، و آنكه بگفت زندهء معنى آمد . گفتن از جرأت است ، و آن تمامى است « 1 » . ناگفتن از جبانى است ، و آن از ناتمامى است . يار بگفت و تو بگوى ، و بنمود و تو بنماى . پرده بدر و سرّ آشكارا كن : حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ ( 8 / 39 ) . رباعيه در بتكده بىتو بت‌پرستان چه كنند ؟ * با تنگ دهانت تنگدستان چه كنند ؟ من مست توام مرا نكو بايد داشت * ورنه « تو بگو » « 2 » بتا كه مستان چه كنند « 3 » ؟ بلّغنى اللّه و اياكم مقام « 4 » العارفين العاشقين .

--> ( 1 ) - د : ناتمامى است ، الف : نه تمامى است ( 2 ) - ج ، د : بنگر ( 3 ) - ب : ور بىتو نظاره كن كه مستان چه كنند ( 4 ) - ج : ساد د : سيادة